Work in progress: de poten met foto’s beplakt en twee stoelen met tekst en foto’s, nu nog zonder zittingen.

Als klein meisje werd ik op een gegeven moment een beetje gepest omdat er achter mijn huis in Wormerveer een drukkerij stond waar, naar zeggen, vieze boekjes werden gemaakt. Dat was als tienjarige natuurlijk vreselijk spannend. 

Ik moest er dertig jaar later aan denken terwijl ik in het bos met mezelf aan het brainstormen was over een nieuw project na De Hangoor en het Woordenboek. Wat is oud waarvan ik het weer naar het heden kan brengen? Sex sells, dacht ik ondeugend, omdat je soms een beetje commercieel moet denken. Porno! Alomtegenwoordig en eenvoudig op internet te raadplegen, maar wat is er eigenlijk met die blaadjes van de bovenste plank gebeurd? Inderdaad, die zie ik al een tijdje niet meer, en ik hoef er niet eens meer echt voor omhoog te kijken. Maar het zou wat zijn, een eettafelset beplakt met porno! Ik ga opzoek naar boekjes! 

Inmiddels thuis had ik al bedacht dat tweedehands papieren porno geen optie is: ik ga ermee plakken en het moet dus niet al plakken voordat ik het onder handen neem. Ik heb oude nieuwe nodig en daarvoor ga ik op zoek naar die oude drukkerij. Google en Wiki leerden mij dat die Sansyl heet en is verhuisd naar Uitgeest. Always go straight to the top, zegt mijn vriend. De eigenaresse/directrice die ik heel brutaal via sociaalmedia opzocht en een bericht stuurde reageerde snel en was meteen enthousiast. Vrijdagmiddag stond er een grote kartonnen doos vol brandschone publicaties – een drietal titels, complete jaargangen – voor mij klaar bij de receptie van een mooi kantoorpand bij het station.

Stoelen in progress.

Even ergens een overtollig eetkamersetje scoren en de lol kan beginnen.